“Kuytu ormanlari, tenhâ baglari
Geziyor mevsimin yorgun rüzgâri.
Ince dallar kirik, yapraklar sari,
Geçmis bu yoldan da, belli sonbahar.”

Diyor Faruk Nafiz Çamlıbel “Bağ Bozumu” şiirinin bir mısraında.

Sonbaha genellikle “hüznü” çağrıştırıyor.  Her ne kadar hüzün duygularını kamçılasa da bir başka güzel oluyor sonbahar. Hele Boğazköy’de. Kış mevsiminin kendisini göstermeye başladığı şu günlerde esen sert rüzgarlar sonbahardan kalan son yaprakları da savurdu. Kuru dallar bir başına kaldı. Doğanın uyuduğu renksizleştiği bu mevsim bir umut ve beklentinin de kaynağı aynı zamanda. Önümüz bahar yemyeşil olacak dağlarımız. Yeniden yeşerecek umutlarımız. Sonbahar kimi zaman sevgileri, sevgilileri de hatırlatır.

Köyümüzün sonbahar görüntülerini, Erkan Yurdaer’in mısraları eşliğinde sizlerle paylaşmak istedik.

Düşen bir yaprak görürsen
Beni hatırla demiştin
Biliyorsun seni ben
Sonbaharda sevmiştim

(Bu karelere baktıkça Boğazköy gelsin aklınıza...)